ตอน 36
บ่วงเสน่หา
บทที่36
กันยามาส
วงศ์เวศน์เดินแกว่งกุญแจเข้ามาในบ้าน เขาส่งยิ้มให้กับคุณพัชรานิดหนึ่ง
“แม่ยังไม่ยอมนอนอีก”
“รอลูกอยู่น่ะซิ...ไปปลอบขวัญน้องบ้างหรือเปล่า...น้องหายตกใจหรือยัง”
เขาเกือบจะถอนใจออกมา พร้อมกับอุทานอยู่ในใจตายห่า...ลืมได้ยังไงกันวะ ลืมสนิทเลย น่าจะ
ตอน 37
บทที่37
กันยามาส
และเพียงแค่นึกถึงเขา ชายหนุ่มก็จะมาปรากฏตัวได้ในอึดใจนั้น ก่อให้เกิดภาวะการณ์ที่หล่อนแสนจะไม่ชอบใจเพราะเหมือนว่าลัคนัยจะมาแย่งอากาศดีๆ หายใจร่วมกันหล่อนด้วย
หล่อนจึงหมางเมินใส่เขา แต่ลัคนัยเริ่มจะทนได้เสียแล้วหากหล่อนทำดีกับเขาซิ ถึงจะเป็นเรื่องชวนให้ประหลาดใจเ
ตอน 38
บทที่38
กันยามาส
เมื่อนึกถึงคำว่า ‘คนใช้’ เพ็ญพรรณีคิดว่ามันต่ำต้อยเกินไป กับการเกิดเป็นคนหล่อนทดไม่ได้ หล่อนทนยอมรับการไม่เท่าเทียมกันนั่นไม่ได้
“แม่น่ะเกิดพ้นสมัยทาสตั้งร้อยปีแล้ว ทำไมใจแม่ยังเป็นทาสอยู่ได้ แม่ทำได้ยังไงกัน”
“เพราะฉันรู้ว่ากำลังทำอะไรอยู่ ฉันไม่ใ