บทที่35

กันยามาส

ร้านทองเมืองนี้เปิดจนถึงตอนกลางคืน...เพ็ญพรรณีกรีดกรายเดินเข้าไปในร้านมีวงศ์เวศน์เดินโอบหลังไหล่แนบชิดเข้ามาด้วย มาดของเขาไม่ต่างจากเสี่ยกระเป๋าหนักทั้งหลาย หล่อนนั่งลงบนเก้าอี้หน้าตู้กระจก...ละลานตาด้วยถาดเครื่องทองรูปแบบเก๋ๆ หล่อนชม้ายตามองเขานิดหนึ่ง

“เลือกให

บทที่36

กันยามาส

วงศ์เวศน์เดินแกว่งกุญแจเข้ามาในบ้าน เขาส่งยิ้มให้กับคุณพัชรานิดหนึ่ง

“แม่ยังไม่ยอมนอนอีก”

“รอลูกอยู่น่ะซิ...ไปปลอบขวัญน้องบ้างหรือเปล่า...น้องหายตกใจหรือยัง”

เขาเกือบจะถอนใจออกมา พร้อมกับอุทานอยู่ในใจตายห่า...ลืมได้ยังไงกันวะ ลืมสนิทเลย น่าจะ

บทที่37

กันยามาส

และเพียงแค่นึกถึงเขา ชายหนุ่มก็จะมาปรากฏตัวได้ในอึดใจนั้น ก่อให้เกิดภาวะการณ์ที่หล่อนแสนจะไม่ชอบใจเพราะเหมือนว่าลัคนัยจะมาแย่งอากาศดีๆ หายใจร่วมกันหล่อนด้วย

หล่อนจึงหมางเมินใส่เขา แต่ลัคนัยเริ่มจะทนได้เสียแล้วหากหล่อนทำดีกับเขาซิ ถึงจะเป็นเรื่องชวนให้ประหลาดใจเ