ตอน 104
บ่วงเสน่หา
บทที่104
กันยามาส
“ลูกเกลียดเขามากขนาดนั้นทีเดียวหรือ”
“ค่ะ”
“เพราะอะไร”
“ความเกลียดนี่ไม่มีเหตุผลด้วยซิคะ เห็นหน้าเขาครั้งแรกนกก็รู้ว่าแล้วว่าเขาเป็นมารร้าย แล้วก็จริง ๆ เมื่อเขาเข้ามาคนเดียว นกก็ไม่มีความหมายอะไรเลย”
“นก...นั่นไม่ใช่ความเกลียด
ตอน 105
บทที่105
กันยามาส
หล่อนสลัดศีรษะแรง ๆ บอกกับตัวเองว่าควรจะยินดีซิ ยินดีที่ได้เห็นความเป็นมาแท้จริงของ กำพืดเดิมอันทุเรศทุรังที่เขาเป็นอยู่ แล้วเอาสิ่งนี้ไว้เข่นฆ่าเขาให้ย่อยยับลงไป
ก็หล่อนรอเวลานี้อยู่ไม่ใช่หรือ รอให้เขาลงต่ำแล้วหล่อนจะเหยียบเขาจมมิดดิน
ทำไมหล่อนไม่ฉ
ตอน 106
บทที่106
กันยามาส
ลัคนัยผงะออกไป คำว่า “พ่อ” เหมือนสะกิดใจเขาให้แปลบปลาบไปหมด
“ตกใจอะไรกันจ๊ะ” หล่อนแกล้งทำเสียงอ่อนหวาน “ฉันอยากจะช่วยไง จะได้เป็นลูกมีพ่อ”
“คุณนก ไม่...” เขาปฏิเสธด้วยเสียงกระด้าง โทสะเริ่มกรุ่นขึ้นมาจนต้องกำมือแน่นเข้าหากัน เขาไม่อยากระเบิดโทสะนั่นออกมา