ตอน 105
บ่วงเสน่หา
บทที่105
กันยามาส
หล่อนสลัดศีรษะแรง ๆ บอกกับตัวเองว่าควรจะยินดีซิ ยินดีที่ได้เห็นความเป็นมาแท้จริงของ กำพืดเดิมอันทุเรศทุรังที่เขาเป็นอยู่ แล้วเอาสิ่งนี้ไว้เข่นฆ่าเขาให้ย่อยยับลงไป
ก็หล่อนรอเวลานี้อยู่ไม่ใช่หรือ รอให้เขาลงต่ำแล้วหล่อนจะเหยียบเขาจมมิดดิน
ทำไมหล่อนไม่ฉ
ตอน 106
บทที่106
กันยามาส
ลัคนัยผงะออกไป คำว่า “พ่อ” เหมือนสะกิดใจเขาให้แปลบปลาบไปหมด
“ตกใจอะไรกันจ๊ะ” หล่อนแกล้งทำเสียงอ่อนหวาน “ฉันอยากจะช่วยไง จะได้เป็นลูกมีพ่อ”
“คุณนก ไม่...” เขาปฏิเสธด้วยเสียงกระด้าง โทสะเริ่มกรุ่นขึ้นมาจนต้องกำมือแน่นเข้าหากัน เขาไม่อยากระเบิดโทสะนั่นออกมา
ตอน 107
บทที่107
กันยามาส
หล่อนรู้สึกดังนี้จริง ๆ ความไม่คุ้นเคยด้วยที่ทำให้หล่อนหวาดกลัว “หรือนายจะไม่ห่วงใยฉันเลย ถ้าอยากทำงานมากกว่าก็ตามใจนะ” หล่อนเลิกพูดวางโทร.มือถือนั่นลงไปแล้วนอนรอการกลับมาของเขา อย่างเชื่อมั่นว่าลัคนัยจะต้องกลับมาอย่างแน่นอน
จริงดังที่หล่อนคาดการณ์เอาไว้ ล