ตอน 103
บ่วงเสน่หา
บทที่103
กันยามาส
เสียงห้ามนั่นบอกว่าปลงตกในชะตาตัวเองเป็นอย่างดี “ฉันกับลูกก็ไม่ใช่คนสนิทสนมกันนัก นัยน่ะยังติดว่าเป็นหนี้บุญคุณที่ฉันให้เขาเกิด แล้วฉันเองก็ทำเอาไว้กับเขามากมายเหลือเกิน”
“นิ่ม...ไปหาหมอในกรุงเทพนี่นะ หมอเก่ง ๆ โรงพยาบาลดี ๆ ด้วย เช็กให้แน่ใจอีกสักหน แพงเท่าไหร่เท่า
ตอน 104
บทที่104
กันยามาส
“ลูกเกลียดเขามากขนาดนั้นทีเดียวหรือ”
“ค่ะ”
“เพราะอะไร”
“ความเกลียดนี่ไม่มีเหตุผลด้วยซิคะ เห็นหน้าเขาครั้งแรกนกก็รู้ว่าแล้วว่าเขาเป็นมารร้าย แล้วก็จริง ๆ เมื่อเขาเข้ามาคนเดียว นกก็ไม่มีความหมายอะไรเลย”
“นก...นั่นไม่ใช่ความเกลียด
ตอน 105
บทที่105
กันยามาส
หล่อนสลัดศีรษะแรง ๆ บอกกับตัวเองว่าควรจะยินดีซิ ยินดีที่ได้เห็นความเป็นมาแท้จริงของ กำพืดเดิมอันทุเรศทุรังที่เขาเป็นอยู่ แล้วเอาสิ่งนี้ไว้เข่นฆ่าเขาให้ย่อยยับลงไป
ก็หล่อนรอเวลานี้อยู่ไม่ใช่หรือ รอให้เขาลงต่ำแล้วหล่อนจะเหยียบเขาจมมิดดิน
ทำไมหล่อนไม่ฉ