ตอน 97
ท่านประธานโหดมาก
บทที่97ใบหน้าที่แดงแบบนั่น
จากนั่นก็พูดไปสักสองสามประโยคเขาเปลี่ยนทุกอย่างให้กลายเป็นสิ่งล่องหนโดยสิ้นเชิงทำให้คนอื่นอดที่จะเชื่อไม่ได้
ข้างๆหูยังมีนักข่าวเรียกถามแต่ว่าตอนนี้คำถามเหล่านั้นกับไม่เข้าหูเพ็ญนีติ์หลังที่เขาได้ยินสิ่งที่เขาตอบไปทั้งหมดเหมือนท่อนแข็งทื่อที่เดินไปจนถึงรถปุริม
ตอน 98
บทที่98ไม่ได้เจ้าชู้และมักง่าย
ปุริมไม่ได้สนใจเธอกินราเม็งไปคำใหญ่ๆแปปเดียวก็กินหมดถ้วยแล้วจากที่เขาได้ลงหมัดไปบนโต๊ะและพูดไปอย่างพนักงานว่า“เช็คบิล”
“สิบหกหยวนค่ะที่เพิ่มเนื้อกับไข่ไปทางร้านไม่คิดค่าใช้จ่ายค่ะ”พนักงานตอบแล้วยิ้มกลับ
“ปุริมฉันยังกินไม่เสร็จเลย”
ปุริมไม่ได้
ตอน 99
บทที่99พุ่งตรงออกไป
รีบส่งสายตาขอบคุณไปที่เพ็ญนีติ์แต่เพ็ญนีติ์ไม่ได้สนใจเขาเลยถามไปที่เด็กว่า"มือดึกจะดีอะไรกันดี?"
"ม๊ามี๊ไม่ใช่กินราเม็งมาแล้วไม่ใช่หรอคะ?พวกหนูก็กินข้าวกันแล้วบ้านพ่อบุญธรรมกับข้าวอร่อยมากยายเป็นคนลงมือทำให้กินค่ะ"
"แล้วคุณน้าไม่อยู่หรอคะ?"
"ไม่อยู่ค่ะค