บทที่88เหนือฟ้ายังมีฟ้า

�ำของเด็กน้อยที่ไม่จริงจังกลับเป็นคำที่จริงและตรงไปตรงมาทำให้นภนต์แต่เดิมที่หน้าขาวใสกลับกลายเป็นหน้าแดงอย่างไม่เป็นธรรมชาติ“เธอคือส้มใช่ไหม?”“อืมหนูคือส้มหนูเป็นพี่สาว”ส้มเด็กน้อยคนโตพูดอย่างใจเย็น

เพ็ญนีติ์ต้องการสอดแทรกคำพูดให้เด็กๆไม่ต้องสนใจเรื่องของผู้ใหญ่แต่นภนต

บทที่89ไม่สามารถเรียงลำดับได้

�ี่นภนต์พูดเธอมีความรู้สึกใจเต้นเล็กน้อย“อืมฉันรู้แล้ว”“ถ้าอย่างนั้นไปนอนเถอะพรุ่งนี้ฉันมีเวลาถ้าไม่อย่างนั้นพรุ่งนี้เราออกไปข้างนอกไปดูเสื้อผ้าเพิ่มให้เด็กๆเถอะ”

เธอพยักหน้าแต่บทที่จะเดินออกไปกจากสายตานภนต์กลับมีความรู้สึกกลัวขึ้นมาเรื่องพวกนั้นมันเกี่ยวกับปุริม

บทที่90คุณอย่าให้มันมากเกินไป

ทุกที่เต็มไปด้วยเสื้อผ้าเด็กสวยงามจนทำให้คนไม่อยากละสายตาไปไหน“มีเสื้อคลุมเด็กสองชุดไหม?”ซื้อเสื้อผ้าให้อ้อยกับส้มจะวุ่นวายนิดนึงตรงที่จะต้องซื้อเป็นสองชุดดังนั้นถ้าเกิดมีเหลือแค่ชุดเดียวก็จะไม่ซื้อต้องถามให้ชัดเจนก่อนถึงจะซื้อถ้าไม่อย่างนั้นก็จะเสียเวลาและอารมณ์