บทที่ 70 ถูกจับไปขายแล้วจะทำยังไง

เห็นเด็กๆที่นอนอย่างสนิท เธอจึงไม่อยากปลุกพวกเขาให้ตื่น เธอพลางเดินไปข้างหน้าต่าง แล้วมองข้างนอกออกไป มือที่เรียวยาวนั้นเปิดผ้าม้านออกแล้วชี้แสงไฟถนนไว้ ปุรอมริมพูดขึ้นมาเสียงต่ำ“ยังดีที่เรามาได้เร็ว ไม่อย่างนั้นคนของเลมคงลงมือก่อนแล้ว”

สีห้าเพ็ญนีติ์ซี

บทที่ 71 เพียงแค่นั้น

นิรันให้คนที่เฝ้านั้นแยกได้แล้ว ที่พักเธอได้กลับสู่ปกติ แล้วส่งเด็กไปโรงเรียน และเธอก็ต้องคิดลำบากกับสามมื้อนี้อีกต่อไป เธอหางานไปหลายวัน แต่ก็ไม่ได้งานเลย

ได้ไปสัมภาษณ์บริษัทหนึ่งแต่ก็ไม่มีผลกลับมา เธอเดินข้างถนนอย่างเบื่อหน่าย ญภาโทรเข้ามาพอดี“เพ็ญนีติ์ ไม่ได้

บทที่ 72 เธอเป็นน้องสะใภ้เขา

เสียงเพลง Stay with me ยังเล่นต่อไป แต่เพ็ญนีติ์ฟังแล้วกลับไม่ได้รู้สึกเคลิ้ม

สวยจังเลย

“ปั๊กๆๆ...”พอชายนั้นปรกมือ เหมือนว่าชื่นชมปุริมที่เล่นเพลงได้เพราะและเหมือนเตือนชายและหญิงคู่นั้นว่าความฝันพวกเธอถึงสุดปลายทางแล้ว หญิงคนนั้นค่อยหันหน้ามา แล้วยิ้ม