บทที่ 5 รอยเลือดบนเตียง

ปวดหัว.. ในขณะที่ขยี้ตา เพ็ญนีติ์ค่อยๆรู้สึกตัว แต่ทุกสิ่งทุกอย่างที่เธอลืมตาเห็นนั้นทำให้เธอสับสนเล็กน้อย หัวสมองที่ขาวโพลนนั้นค่อยๆได้สติกลับคืนมา

ไม่ใช่อ่ะ ทำไมทุกอย่างดูแปลกตาไปหมด

เธอนึกถึงเรื่องเมื่อคืน…

เพ็ญนีติ์ลุกดีดตัวขึ้นมา ผ้าห่มที่ปกป

บทที่ 6 ท่านประธานแห่งบริษัททัดธนกรุ๊ป

“จำรูญ ไปตายซะ” ทำไมเธอถึงรับโทรศัพท์ของเขากันนะ นึกไม่ถึงว่าไอ้ชั่วนั่นจะเปลี่ยนใช้เบอร์แปลกโทรมาหาเธอ ทำให้เธอเข้าใจผิด

กดปุ่มวางสายโทรศัพท์อย่างรวดเร็วเพื่อจบการสนทนาระหว่างเธอกับจำรูญ แต่หัวใจเธอนั้นราวกับว่าจะกระโดดออกมา

ปุริม เขาทำร้

บทที่ 7 ไม่รู้จักเธอ

บริษัททัดธนกรุ๊ปนั้นใหญ่โตอย่างมาก เป็นอาคารสูงใหญ่สามสิบกว่าชั้น เมื่อลงมาจากรถแท็กซี่ เพ็ญนีติ์จึงได้เข้าใจว่าทำไมเพื่อนนักศึกษาถึงได้ต่อสู้แย่งชิงเพื่อที่จะเข้าบริษัททัดธนกรุ๊ปแห่งนี้ เพราะถ้าได้เข้าทำงานที่นี่ชีวิตก็คงจะสบายอย่างแน่นอน

แต่ทว่าตอนนี้เธอไม่ได้มา