บทที่ 4 กลิ่นสุรามอมเมาผู้คน

เธอหันร่างกลับไปอย่างแผ่วเบา ในช่วงเวลาที่ดวงตาสองคู่ได้ประสานกันนั้น เป็นครั้งแรกที่เพ็ญนีติ์ได้สบตากับปุริมอย่างจริงจัง กล่าวด้วยความสัตย์จริงเลยว่า เขาโคตรหล่อ จะเรียกว่า “หล่อขั้นเทพ” เลยก็ยังได้

เรียวปากบางที่แฝงไปด้วยความเย้ายวน เธอจ้องไปยังเขา เพ็ญน

บทที่ 5 รอยเลือดบนเตียง

ปวดหัว.. ในขณะที่ขยี้ตา เพ็ญนีติ์ค่อยๆรู้สึกตัว แต่ทุกสิ่งทุกอย่างที่เธอลืมตาเห็นนั้นทำให้เธอสับสนเล็กน้อย หัวสมองที่ขาวโพลนนั้นค่อยๆได้สติกลับคืนมา

ไม่ใช่อ่ะ ทำไมทุกอย่างดูแปลกตาไปหมด

เธอนึกถึงเรื่องเมื่อคืน…

เพ็ญนีติ์ลุกดีดตัวขึ้นมา ผ้าห่มที่ปกป

บทที่ 6 ท่านประธานแห่งบริษัททัดธนกรุ๊ป

“จำรูญ ไปตายซะ” ทำไมเธอถึงรับโทรศัพท์ของเขากันนะ นึกไม่ถึงว่าไอ้ชั่วนั่นจะเปลี่ยนใช้เบอร์แปลกโทรมาหาเธอ ทำให้เธอเข้าใจผิด

กดปุ่มวางสายโทรศัพท์อย่างรวดเร็วเพื่อจบการสนทนาระหว่างเธอกับจำรูญ แต่หัวใจเธอนั้นราวกับว่าจะกระโดดออกมา

ปุริม เขาทำร้