บทที่ 364 บุคคลอันตราย

นั่นคือเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ มันคงเป็นไปไม่ได้แล้วแน่ๆแต่อย่างไรก็ตาม เปมิกาบอกให้เธอไปเธอก็คงต้องไป

ในความเป็นจริงแล้ว เธอยินดีที่จะไปอยู่แล้วละ และในเวลานี้เธออยากอยู่ข้างๆปุริมเพื่อรับช่วยเขาตามหาอ้อยและส้ม และเธอก็คือดวงตาของปุริม "ได้ ฉันจะเข้าไปทันทีเลยละ ปุริม

บทที่ 365ปล่อยพวกเธอไป

เฮลิคอปเตอร์ของณัฏฐพลยังไม่มีข้อความส่งมาเลยละ ในตอนนี้ เขามองไม่เห็นอะไรเลย เพียงใช้แค่ความรู้สึกและรู้แค่ว่าชยพลอยู่ที่นี่ด้วย ลมหายใจของผู้ชายคนนั้น และเสียงของชยพลที่เขานั้นจดจำดีเลยละ

"ขอบคุณ ก็ไม่เลวนิ"

"เพ็ญนีติ์ คุณดูซี ตาของเขาตาบอดแล้ว และเขายังบอก

บทที่ 366ปล่อยพวกเธอไป

“ปุริม ไม่นะ” เพ็ญนีติ์ตะโกนดังลั่น เธอรู้ว่าชานั้นต้องมีอะไรไม่ชอบมาพากลแน่นอน ไม่อย่างนั้น นาราก็คงจะไม่บังคับให้ปุริมดื่มหรอ

แต่ว่า ปุริมนั้นไม่ได้สนใจเธอเลยละ เหมือนกับว่าไม่รู้จักเธอเลยด้วยซ้ำ เขาได้ยกแก้วชาขึ้นอีกครั้ง “ถ้าพวกเด็กๆปรากฏตัวออกมา ฉันจะดื่มมันท