บทที่ 363 บุคคลอันตราย

ตอนนี้เธอ ไม่สามารถสร้างศัตรูได้ ตอนนี้เธอมีจุดประสงค์เดียวเท่านั้น นั่นคือการออกจากเมืองนี้พร้อมกับปุริม

"คุณชยพล คุณสั่งอะไรคะ กรุณาพูดได้เลยค่ะ ให้เร็วด้วย มิฉะนั้น เขาก็จะเดินมาถึงชั้นที่ฉันอยู่แล้วละ

โอ้ ฉันได้ยินเสียงฝีเท้าของเขาแล้วละ โอ้ ประตูถูกเคาะ

บทที่ 364 บุคคลอันตราย

นั่นคือเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ มันคงเป็นไปไม่ได้แล้วแน่ๆแต่อย่างไรก็ตาม เปมิกาบอกให้เธอไปเธอก็คงต้องไป

ในความเป็นจริงแล้ว เธอยินดีที่จะไปอยู่แล้วละ และในเวลานี้เธออยากอยู่ข้างๆปุริมเพื่อรับช่วยเขาตามหาอ้อยและส้ม และเธอก็คือดวงตาของปุริม "ได้ ฉันจะเข้าไปทันทีเลยละ ปุริม

บทที่ 365ปล่อยพวกเธอไป

เฮลิคอปเตอร์ของณัฏฐพลยังไม่มีข้อความส่งมาเลยละ ในตอนนี้ เขามองไม่เห็นอะไรเลย เพียงใช้แค่ความรู้สึกและรู้แค่ว่าชยพลอยู่ที่นี่ด้วย ลมหายใจของผู้ชายคนนั้น และเสียงของชยพลที่เขานั้นจดจำดีเลยละ

"ขอบคุณ ก็ไม่เลวนิ"

"เพ็ญนีติ์ คุณดูซี ตาของเขาตาบอดแล้ว และเขายังบอก