บทที่ 365ปล่อยพวกเธอไป

เฮลิคอปเตอร์ของณัฏฐพลยังไม่มีข้อความส่งมาเลยละ ในตอนนี้ เขามองไม่เห็นอะไรเลย เพียงใช้แค่ความรู้สึกและรู้แค่ว่าชยพลอยู่ที่นี่ด้วย ลมหายใจของผู้ชายคนนั้น และเสียงของชยพลที่เขานั้นจดจำดีเลยละ

"ขอบคุณ ก็ไม่เลวนิ"

"เพ็ญนีติ์ คุณดูซี ตาของเขาตาบอดแล้ว และเขายังบอก

บทที่ 366ปล่อยพวกเธอไป

“ปุริม ไม่นะ” เพ็ญนีติ์ตะโกนดังลั่น เธอรู้ว่าชานั้นต้องมีอะไรไม่ชอบมาพากลแน่นอน ไม่อย่างนั้น นาราก็คงจะไม่บังคับให้ปุริมดื่มหรอ

แต่ว่า ปุริมนั้นไม่ได้สนใจเธอเลยละ เหมือนกับว่าไม่รู้จักเธอเลยด้วยซ้ำ เขาได้ยกแก้วชาขึ้นอีกครั้ง “ถ้าพวกเด็กๆปรากฏตัวออกมา ฉันจะดื่มมันท

บทที่ 367 ปุริม คุณต้องกลับมานะ

“พวกแก จับพวกมันไปมัดสิ รอเราถึงที่ปลอดภัยแล้วค่อยปล่อยตัวพวกมันไป” นารานึกถึงคำพูดของปุริม ถ้าเธอทำอะไรส้มกับอ้อยจริง ต่อให้เขายอมไปกับเธอ เขาก็ไม่มีวันปล่อยเธอเอาไว้แน่

ชีวิตหลังจากนี้ของเธออยากฝากไว้กับผู้ชายคนนี้ เพราะฉะนั้นตอนนี้ จะให้มีเรื่องอะไรเกิดขึ้