ตอน 35
ท่านประธานโหดมาก
บทที่ 35 ฉันอยากดื่มเหล้า
เพ็ญนีติ์นั่งอยู่ที่บันได หลับตาลงดำดิ่งไปกับความมืดนี้ ไม่รู้อะไรเหมือนกัน แต่ตอนนี้ เธอเหนื่อยมาก เธอยังไม่อยากกลับตอนนี้ แต่ตอนนี้เธอก็เดินกลับมาแล้ว
บางที คงคิดถึงบรรยากาศของบ้านนั้น
นานแค่ไหนแล้วนะที่ไม่สัมผัสกับความรู้สึกนั้น
ตอน 36
บทที่ 36 เพ็ญ
กลางคืนทำให้ทุกอย่างเป็นความฝัน และทั้งหมดนี้ไม่ใช่ความจริง เธอปิดตาลงเพื่อฟังเรื่องไร้สาระในใจของเธอ
ทั้งหมด มันเกิดขึ้นตามธรรมชาติ
เธอเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเรื่องมันเป็นอย่างนี้ได้ยังไง
ครั้งแรกของเธอ มันได้หายไปแล้ว เป็นเพราะความเมาของเขา
ตอน 37
บทที่ 37 ไม่อยากหลอกคุณปู่แล้ว
“ปู่ครับ ผมกับทฤนห์เลิกกันไปนานแล้วครับ อย่าพูดถึงเขาอีกเลย” เพ็ญนีติ์คิดว่าปุริมจะใช้คำพูดหลีกเลี่ยงมากกว่านี้ คิดไม่ ถึงว่าปุริมจะตอบชายชราออกไปทื่อๆ ว่าเขากับทฤนห์ไม่มีความสัมพันธ์ต่อกันอีกแล้ว “อืม “ ตอบกลับด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ ก่อนที่ ชายชราจะเดินผ่านปุริมและเพ