บทที่ 36 เพ็ญ

กลางคืนทำให้ทุกอย่างเป็นความฝัน และทั้งหมดนี้ไม่ใช่ความจริง เธอปิดตาลงเพื่อฟังเรื่องไร้สาระในใจของเธอ

ทั้งหมด มันเกิดขึ้นตามธรรมชาติ

เธอเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเรื่องมันเป็นอย่างนี้ได้ยังไง

ครั้งแรกของเธอ มันได้หายไปแล้ว เป็นเพราะความเมาของเขา

บทที่ 37 ไม่อยากหลอกคุณปู่แล้ว

“ปู่ครับ ผมกับทฤนห์เลิกกันไปนานแล้วครับ อย่าพูดถึงเขาอีกเลย” เพ็ญนีติ์คิดว่าปุริมจะใช้คำพูดหลีกเลี่ยงมากกว่านี้ คิดไม่ ถึงว่าปุริมจะตอบชายชราออกไปทื่อๆ ว่าเขากับทฤนห์ไม่มีความสัมพันธ์ต่อกันอีกแล้ว “อืม “ ตอบกลับด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ ก่อนที่ ชายชราจะเดินผ่านปุริมและเพ

บทที่ 38 ห้องพัก

หากหันกลับมา ชายชรายืนยิ้มทะมึนอยู่กลางห้องรับแขก รอยยิ้มนั้นช่างขัดหูขัดตามากๆ แต่เพ็ญนีติ์ก็ไม่ทันได้หันกลับมามอง เธอโดนดึงมาที่ห้องหนึ่งที่ชั้นสอง “ปัง” ปุริมลากเธอมาล้มลงที่เตียง...

“เพ็ญนีติ์ คุณคุยอะไรกับคุณปู่” ดวงไฟสลัวๆที่ติดอยู่บนกำแพงทำให้บ