บทที่ 344 จะไม่รบกวนพวกเขาอีก

นี่เป็นสิ่งที่เธอไม่เคยคาดถึง แต่เขากลับมองการณ์ไกล เธอแค่คิดว่าตัวเองไม่ได้ค้าขายของพวกนั้นก็จะไม่มีความผิดแล้ว แต่ไม่คิดเลยว่าของที่เธอทำลายไม่ทันจะทำให้เธอต้องเข้ามาอยู่ในโรงพักแบบนี้

“แล้วที่คุณให้ปากคำก่อนหน้าหมายความว่าอะไร?” อธิบดียิ้มเล็กน้อยแล้วถามข

บทที่ 345 ราวกับเขาได้เปลี่ยนไปแล้ว

คนเรามีความดื้อดึงในตัว แม้สิ่งที่ณัฏฐพลพูดมาจะดูสมเหตุสมผลแล้ว แต่เธอก็ยังไม่เชื่อว่าปุริมจะไม่มีหัวใจถึงขนาดไม่ยอมมาเจอเธอ

สามปีก่อนเขายังยอมถอยให้เธอเลย ผู้ชายแบบนี้ไม่มีทางไม่สนใจเธอหรอก

ถ้าไม่ได้สนใจเธอแล้ว ก็ไม่จำเป็นต้องอยู่ด้วยกันก็ได้ ขอแ

บทที่ 346 ราวกับเขาได้เปลี่ยนไปแล้ว

นานพอสมควร เบาะลมที่อยู่ข้างล่างก็ถูกเคลื่อนย้ายออกไปเงียบๆ ผู้คนที่มามุงดูก็ค่อยๆสลายตัว เจ้าหน้าที่ตำรวจที่ตามมาให้ความช่วยเหลือก็ค่อยๆแยกย้ายกันไป

เหลือเพียงบรรยากาศเงียบที่มีแค่เพ็ญนีติ์กับปุริม

ญภานั่งอยู่ข้างในรถ น้ำตาร่วงไหลออกมาอยู่ตลอด