บทที่ 343 จะไม่รบกวนพวกเขาอีก

เพ็ญนีติ์ทำได้เพียงลุกขึ้น “ญภา ดีกับเขาหน่อยเถอะ อย่าเป็นเหมือนฉัน ไม่อย่างนั้น เธออาจจะเสียใจภายหลัง....” เธอพูดจบ เดินจากไปทั้งๆที่น้ำตาไหลอาบเต็มหน้า อยู่ๆก็รู้สึกเสียใจกับเรื่องที่เคยทำกับปุริมทั้งหมด ที่เคยไม่สนใจเขา เธอไม่ควรทำแบบนั้นเลย

แต่ว่า ทุกอย่

บทที่ 344 จะไม่รบกวนพวกเขาอีก

นี่เป็นสิ่งที่เธอไม่เคยคาดถึง แต่เขากลับมองการณ์ไกล เธอแค่คิดว่าตัวเองไม่ได้ค้าขายของพวกนั้นก็จะไม่มีความผิดแล้ว แต่ไม่คิดเลยว่าของที่เธอทำลายไม่ทันจะทำให้เธอต้องเข้ามาอยู่ในโรงพักแบบนี้

“แล้วที่คุณให้ปากคำก่อนหน้าหมายความว่าอะไร?” อธิบดียิ้มเล็กน้อยแล้วถามข

บทที่ 345 ราวกับเขาได้เปลี่ยนไปแล้ว

คนเรามีความดื้อดึงในตัว แม้สิ่งที่ณัฏฐพลพูดมาจะดูสมเหตุสมผลแล้ว แต่เธอก็ยังไม่เชื่อว่าปุริมจะไม่มีหัวใจถึงขนาดไม่ยอมมาเจอเธอ

สามปีก่อนเขายังยอมถอยให้เธอเลย ผู้ชายแบบนี้ไม่มีทางไม่สนใจเธอหรอก

ถ้าไม่ได้สนใจเธอแล้ว ก็ไม่จำเป็นต้องอยู่ด้วยกันก็ได้ ขอแ