บทที่ 342 ทำตามข้อแม้

“เรื่องนี้ ณัฏฐพลไม่ได้บอกอะ ฉันก็เลยไม่ค่อยมั่นใจ แต่ว่า มันก็เป็นสไตล์ของสองคนนั้นมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว ถ้าพวกเขาไม่อยากบอก ต่อให้ต้องถือปืนขู่พวกเขาก็ไม่บอกหรอก แต่ถ้าทุกอย่างถึงเวลาที่ควร พวกเขาสองคนจะไม่ปิดบังอะไรแน่ เธอวางใจเถอะ ถ้ามีข่าวคราวของปุริมฉันจะบอกเธอทันท

บทที่ 343 จะไม่รบกวนพวกเขาอีก

เพ็ญนีติ์ทำได้เพียงลุกขึ้น “ญภา ดีกับเขาหน่อยเถอะ อย่าเป็นเหมือนฉัน ไม่อย่างนั้น เธออาจจะเสียใจภายหลัง....” เธอพูดจบ เดินจากไปทั้งๆที่น้ำตาไหลอาบเต็มหน้า อยู่ๆก็รู้สึกเสียใจกับเรื่องที่เคยทำกับปุริมทั้งหมด ที่เคยไม่สนใจเขา เธอไม่ควรทำแบบนั้นเลย

แต่ว่า ทุกอย่

บทที่ 344 จะไม่รบกวนพวกเขาอีก

นี่เป็นสิ่งที่เธอไม่เคยคาดถึง แต่เขากลับมองการณ์ไกล เธอแค่คิดว่าตัวเองไม่ได้ค้าขายของพวกนั้นก็จะไม่มีความผิดแล้ว แต่ไม่คิดเลยว่าของที่เธอทำลายไม่ทันจะทำให้เธอต้องเข้ามาอยู่ในโรงพักแบบนี้

“แล้วที่คุณให้ปากคำก่อนหน้าหมายความว่าอะไร?” อธิบดียิ้มเล็กน้อยแล้วถามข