บทที่ 341 ทำตามข้อแม้

ในตอนนั้นเองที่มีเสียงประตูเปิดเข้ามา เธอเงยหน้าขึ้นมองในทันที ตำรวจหญิงยืนอยู่ตรงนั้น “คุณเพ็ญนีติ์ ออกมา”

เธอไม่เหลือเรี่ยวแรงแล้ว ไม่ได้กินข้าวตั้งหลายวัน แม้แต่ก้าวเดียวก็ไม่อยากจะก้าวเดิน ดังนั้น เธอจึงนั่งอยู่ที่เดิมอย่างไม่ไหวติง

“คุณเพ็ญนีติ์ เชิญคุณ

บทที่ 342 ทำตามข้อแม้

“เรื่องนี้ ณัฏฐพลไม่ได้บอกอะ ฉันก็เลยไม่ค่อยมั่นใจ แต่ว่า มันก็เป็นสไตล์ของสองคนนั้นมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว ถ้าพวกเขาไม่อยากบอก ต่อให้ต้องถือปืนขู่พวกเขาก็ไม่บอกหรอก แต่ถ้าทุกอย่างถึงเวลาที่ควร พวกเขาสองคนจะไม่ปิดบังอะไรแน่ เธอวางใจเถอะ ถ้ามีข่าวคราวของปุริมฉันจะบอกเธอทันท

บทที่ 343 จะไม่รบกวนพวกเขาอีก

เพ็ญนีติ์ทำได้เพียงลุกขึ้น “ญภา ดีกับเขาหน่อยเถอะ อย่าเป็นเหมือนฉัน ไม่อย่างนั้น เธออาจจะเสียใจภายหลัง....” เธอพูดจบ เดินจากไปทั้งๆที่น้ำตาไหลอาบเต็มหน้า อยู่ๆก็รู้สึกเสียใจกับเรื่องที่เคยทำกับปุริมทั้งหมด ที่เคยไม่สนใจเขา เธอไม่ควรทำแบบนั้นเลย

แต่ว่า ทุกอย่