บทที่ 329 เขาไม่อยากพบเธอเหรอ

รถคันหน้าจอดลง เธอเองก็จอดเช่นกัน ประตูยังไม่ทันได้เปิดออก แต่ณัฏฐพลได้กระโดดลงจากรถแล้ววิ่งเข้ามาที่หน้ารถของเธอ เขาเคาะกระจกด้านข้างคนขับ “รีบเปิดประตูเร็ว”

เพ็ญนีติ์เปิดประตูด้วยรอยยิ้ม สิ่งแรกที่ชายตรงหน้าทำคือรีบวิ่งเข้าไปดูผู้หญิงของเขาราวกับหนุ่มใหญ่ เม

บทที่ 330 เขาไม่อยากพบเธอเหรอ

เธอผลักประตูชั้นดาดฟ้าออก ลมพัดเข้ามาอย่างช้าๆ เป่าให้ผมของเธอปลิวไหวอยู่กลางอากาศ เธอยื่นมือออกไปสัมผัสกับอากาศ ความรู้สึกสดชื่นนั้นทำให้เธอรู้สึกว่าโลกใบนี้ยังคงสวยงามอยู่

เมื่อนึกถึงณัฏฐพล มุมปากของเธอก็เผยรอยยิ้มออกมา

เธอก็แค่อยากรู้ข่าวคราวของเขาเท่

บทที่ 331 หลุมนี้ผมจะข้ามผ่านมันไปเอง

เมื่อกลับมาถึงบ้าน เพ็ญนีติ์เหมือนสติล่องลอยไปแล้ว โชคดีที่คุณพ่อตรัณกับคุณแม่จีรพรไม่ได้ว่าอะไรเธอ และยังไม่ให้อ้อยกับส้มส่งเสียงดังรบกวนเธอ พวกเด็กๆ ถูกพาไปที่ห้องของเล่นที่อยู่ถัดไป เพ็ญนีติ์นั่งอยู่บนเก้าอี้หมุนในห้อง ในสมองเต็มไปด้วยปุริม

ทันใดนั้