บทที่ 328

บทที่ 328 คนโง่

ทันใดนั้น เงาบนโต๊ะก็สะท้อนเข้ามาในดวงตา หัวใจของเขาเกิดสะดุ้งขึ้นมา เขารีบบอกกับเพ็ญนีติ์ “เพ็ญนีติ์ ผมมอบญภาให้คุณ คุณช่วยดูแลเธอได้มั้ย?” เขาอยู่ไม่ได้อีกต่อไป ญภาเห็นเขาก็ยิ่งตื่นเต้น เมื่อนึกถึงสิ่งที่เธอพูดเมื่อครู่ หรือเขาจะทำผิดต่อเธอจริงๆ?

ลูกสาว เธอบอกว

บทที่ 329

บทที่ 329 เขาไม่อยากพบเธอเหรอ

รถคันหน้าจอดลง เธอเองก็จอดเช่นกัน ประตูยังไม่ทันได้เปิดออก แต่ณัฏฐพลได้กระโดดลงจากรถแล้ววิ่งเข้ามาที่หน้ารถของเธอ เขาเคาะกระจกด้านข้างคนขับ “รีบเปิดประตูเร็ว”

เพ็ญนีติ์เปิดประตูด้วยรอยยิ้ม สิ่งแรกที่ชายตรงหน้าทำคือรีบวิ่งเข้าไปดูผู้หญิงของเขาราวกับห

บทที่ 330

บทที่ 330 เขาไม่อยากพบเธอเหรอ

เธอผลักประตูชั้นดาดฟ้าออก ลมพัดเข้ามาอย่างช้าๆ เป่าให้ผมของเธอปลิวไหวอยู่กลางอากาศ เธอยื่นมือออกไปสัมผัสกับอากาศ ความรู้สึกสดชื่นนั้นทำให้เธอรู้สึกว่าโลกใบนี้ยังคงสวยงามอยู่

เมื่อนึกถึงณัฏฐพล มุมปากของเธอก็เผยรอยยิ้มออกมา

เธอก็แค่อยากรู้ข่าวคร