ตอน 301
ท่านประธานโหดมาก
บทที่ 301ความรักเหมือนกระแสน้ำ
รอยยิ้มของนางฟ้า มันคือยาพิษที่เธอยากเกินจะผ่านไปได้
จริงๆแล้ว เธอไม่เข้มแข็งเลยสักนิด
เธอต่อสู้กับสิ่งที่ณภัทรฝังไว้ในร่างกายเธอไม่ได้
เธอลงจากเตียงเงียบๆ แล้วจัดการใส่เสื้อผ้าให้ดีๆ หันกลับไปมอง ปุริมยังคงหลับอย่างสบาย เหมือนกับกำลังฝันอยู่ ก็แค่
ตอน 302
บทที่ 302ความรักเหมือนกระแสน้ำ
รถหยุดลง ผู้หญิงในรถม้วนตัวสั่นคล้ายกับว่าได้สูญเสียใจไป
เขาอุ้มเธอเดินขึ้นไปตรงแท่นบันได บริเวณเอวที่เจ็บปวดทำให้เขารู้สึกอยากจะวางเธอลง แต่ว่าเขากัดฟันอุ้มเธอไปที่หน้าประตู เช้าแบบนี้บริษัทเพ็ญภนต์การขายส่งไม้แปรรูปยังล็อคประตูแน่นเลย เขาจึงยื่นมือไปเคาะประต
ตอน 303
บทที่ 303 ไม่ต้องการแล้วจริงๆ
เธอก้มหน้าลงพร้อมกับเสียงสะอื้น คล้ายกับว่านำความโศกเศร้าทั้งหมดที่เกิดขึ้นนี้ระบายออกมาทั้งหมดในตอนนี้ เธอจึงร้องสะอื้นออกมาไม่หยุดแบบนั้น
ที่จริงแล้ว เธออ่อนแอแบบนี้ก็พอจะทำให้คนสงสารได้ ปุริมพอเห็นเธอเป็นแบบนี้แล้วจึงหมุนตัวไปอุ้มเธอ“ไปกันเถอะ ผมพาคุณกลับ”