บทที่ 272เหนื่อยทั้งกายเหนื่อยทั้งใจ

“อืม ไปเถอะ เรื่องปุริมผมจัดการเอง คุณนอนให้สบายใจเถอะ”

เพ็ญนีติ์พยักหน้า จากนั้นก็วิ่งไปยังห้องของนภนต์ ปิดประตู ลงกลอน ในใจเครียดอยู่ตลอดใจเต้นจนแทบบ้า ตกลงท้องหรือเปล่านะ แต่ว่า เซนส์มันบอกว่าน่าจะท้อง

เดินเข้าไปในห้องน้ำ ใช้แก้วกระดาษที่เอาเข้

บทที่ 273 รู้สึกผิด

เขาทนมองใบหน้าที่ขาวซีดและดวงตาที่บวมแดงของเธอไม่ได้ และทนมองไหล่บอบบางของเธอที่เอาแต่สั่นเทาไม่ได้เหมือนกัน เธอต้องพักผ่อน งั้นเขาจะปล่อยเธอไปสักครั้ง คิดถึงที่เกิดขึ้นตอนบ่าย ในใจของปุริมก็รู้สึกผิดขึ้นมา

แต่กับนภนต์แล้ว เขาไม่เสียใจเลยที่ทำแบบนั้นลงไป

“เอ่อ....

บทที่ 274 รู้สึกผิด

มิน่าล่ะสีหน้าบทที่ เธอเดินลงมาถึงได้ซีดขนาดนั้น ที่แท้ ก็เพราะเรื่องนี้นี่เอง

ตบบ่าเธอเบาๆ “ไม่ต้องกลัว เดี๋ยวผมจะหาหมอให้ พรุ่งนี้เช้าผมจะพาคุณไป เชื่อผมนะ เดี๋ยวมันก็ผ่านไป” การที่เพ็ญนีติ์เลือกทำแท้งในครั้งนี้มันถูกต้องแล้ว ผู้หญิงติดยาทางที่ดีไม่ควรตั้งครรภ์ ไม่อย่