บทที่ 273 รู้สึกผิด

เขาทนมองใบหน้าที่ขาวซีดและดวงตาที่บวมแดงของเธอไม่ได้ และทนมองไหล่บอบบางของเธอที่เอาแต่สั่นเทาไม่ได้เหมือนกัน เธอต้องพักผ่อน งั้นเขาจะปล่อยเธอไปสักครั้ง คิดถึงที่เกิดขึ้นตอนบ่าย ในใจของปุริมก็รู้สึกผิดขึ้นมา

แต่กับนภนต์แล้ว เขาไม่เสียใจเลยที่ทำแบบนั้นลงไป

“เอ่อ....

บทที่ 274 รู้สึกผิด

มิน่าล่ะสีหน้าบทที่ เธอเดินลงมาถึงได้ซีดขนาดนั้น ที่แท้ ก็เพราะเรื่องนี้นี่เอง

ตบบ่าเธอเบาๆ “ไม่ต้องกลัว เดี๋ยวผมจะหาหมอให้ พรุ่งนี้เช้าผมจะพาคุณไป เชื่อผมนะ เดี๋ยวมันก็ผ่านไป” การที่เพ็ญนีติ์เลือกทำแท้งในครั้งนี้มันถูกต้องแล้ว ผู้หญิงติดยาทางที่ดีไม่ควรตั้งครรภ์ ไม่อย่

บทที่ 275 เด็กคนนี้เอาไว้ไม่ได้แล้ว

“คุณรู้ไหมว่าตอนนี้เพ็ญภัทร์อยู่ที่ไหน?” เพ็ญภัทร์หลอกปุริม หลอกเชิดเงินแล้วหนีไป ถ้าหากไม่ได้นภนต์ เกรงว่าบริษัททัดธนกรุ๊ปจำกัดคงจะล้มลงไปแล้ว

“ไม่รู้ค่ะ แต่แม่ฉันบอกว่าอีกสองสามวันคุณน้าของฉันจะไปหาเธอ คิดไม่ถึงเลยว่าคุณจะรู้จักกับพี่สาวลูกพี่ลูกน้องขอ