บทที่ 263 คนในเกมมองไม่ออก

เขาเดินอย่างไว ราวกับว่าไม่ได้กำลังแบกคนอยู่อย่างนั้น อีกทั้งยังทำราวกับว่าเธอเป็นเพียงไอน้ำที่ไม่มีน้ำหนักใดๆ

ทางที่ต้องเดินไปจำเป็นต้องผ่านนภนต์ แต่แล้วยังไง?

เขาไม่กลัว เพ็ญนีติ์อยู่บนบ่าของเขา อยู่ในมือของเขา เพราะงั้นเขาถึงเป็นผู้ถือไพ่เหนือกว่า เธอค

บทที่ 264 คนในเกมมองไม่ออก

“อย่าร้อง.....เพ็ญนีติ์......” ชายหนุ่มปลอบเธอเบาๆ นิ้วมือลูบแก้มเธอด้วยความรักใคร่ มองยังไงก็เป็นเพ็ญนีติ์ แต่ทรงผมกลับไม่ใช่ เพ็ญนีติ์มักจะปล่อยผมตรงสลวยไว้กลางหลัง ยื่นมือออกไปแก้ยางรัดผมที่ปัณฑาใช้รวบผมไว้ แบบนี้ค่อยเหมือนหน่อย “เพ็ญนีติ์ ไม่ต้องร้องแ

บทที่ 265 ชอบหรือไม่ชอบ

“บริษัทที่เพิ่งก่อตั้งล่าสุด ใช่ไหมครับ?” คนขับถามขึ้นมาอย่างใจนึก กลัวว่าจะพาไปผิดทาง

ปัณฑารู้ที่ไหนล่ะ กำลังเหนื่อยอยู่ ใช้หมัดทุบไปยังนภนต์ “ใช่บริษัทที่เพิ่งก่อตั้งหรือเปล่า?” หมัดของเธอไม่หนักไม่เบา แต่ทำให้นภนต์ที่อาการติดยากำเริบรู้สึกสบายเป็นพิเศษ