บทที่ 264 คนในเกมมองไม่ออก

“อย่าร้อง.....เพ็ญนีติ์......” ชายหนุ่มปลอบเธอเบาๆ นิ้วมือลูบแก้มเธอด้วยความรักใคร่ มองยังไงก็เป็นเพ็ญนีติ์ แต่ทรงผมกลับไม่ใช่ เพ็ญนีติ์มักจะปล่อยผมตรงสลวยไว้กลางหลัง ยื่นมือออกไปแก้ยางรัดผมที่ปัณฑาใช้รวบผมไว้ แบบนี้ค่อยเหมือนหน่อย “เพ็ญนีติ์ ไม่ต้องร้องแ

บทที่ 265 ชอบหรือไม่ชอบ

“บริษัทที่เพิ่งก่อตั้งล่าสุด ใช่ไหมครับ?” คนขับถามขึ้นมาอย่างใจนึก กลัวว่าจะพาไปผิดทาง

ปัณฑารู้ที่ไหนล่ะ กำลังเหนื่อยอยู่ ใช้หมัดทุบไปยังนภนต์ “ใช่บริษัทที่เพิ่งก่อตั้งหรือเปล่า?” หมัดของเธอไม่หนักไม่เบา แต่ทำให้นภนต์ที่อาการติดยากำเริบรู้สึกสบายเป็นพิเศษ

บทที่ 266 ชอบหรือไม่ชอบ

คนขับรถเริ่มจะทนไม่ไหวแล้ว เขายังต้องทำมาหากิน “นี่คุณทั้งสอง รีบหน่อยได้ไหม ผมยังต้องรอไปเปลี่ยนกะนะ”

เมื่อคนขับเร่ง นภนต์ก็ออกแรง ทำให้ร่างกายของปัณฑาถลาไปข้างหน้าอย่างช่วยไม่ได้ เธอทำได้เพียงลงจากรถตามนภนต์มา ไม่อย่างนั้น รถคนอื่นที่ถูกรถคันนี้จอดขวางอยู่ข้างหลัง