บทที่ 241

บทที่ 241 อย่าปล่อยให้เขาจูบ

“ได้สิ ผมจะจัดการให้”

เมื่อเข้าห้องมาแล้วก็ตรงไปอาบน้ำ บทที่ เดินสะอาดสดชื่นออกมาจากห้องน้ำ ก็เจอเข้ากับนภนต์ที่รออยู่ตรงหน้าประตู ไม่รู้ว่าเขารอนานเท่าไหร่แล้ว เขาที่เอนหลังพิงประตูไว้เหมือนกำลังครุ่นคิดบางอย่าง จนกระทั่งมองเห็นเธอถึงได้มีรอยยิ้มปรา

บทที่ 242

บทที่ 242 อย่าปล่อยให้เขาจูบ

แต่เธอกลับเอาแต่คิดถึงอาหารที่อูข่าน

พลิกตัวไปมาอย่างกระสับกระส่าย เธอเป็นอะไรไป?

ทันใดนั้น เพ็ญนีติ์ก็ลุกขึ้นนั่ง

ณภัทร ไอ้เลวนั่น เขาให้เธอกินอะไรกันแน่

ให้ตาย ยิ่งคิดยิ่งใช่ ไม่กล้าคิดแล้ว

กลางคืน ดึกดื่นแบบนี้ สักพักก็จะสว

บทที่ 243

บทที่ 243 ฆ่าคน

เอ่ยแค่คำเดียว ชายคนนั้นก็เซล้มลงไป

สายตาเห็นแต่เลือด เธอก็แค่อยากที่จะปกป้องตัวเองจากการกระทำที่น่ารังเกียจของผู้ชายคนนี้เท่านั้น เธอไม่ได้คิดที่จะทำร้ายใครจริงๆ แต่ว่า เลือดที่อยู่บนหัวของผู้ชายคนนั้นกลับเอามาไหลออกมาไม่หยุด

“ช่วยด้วย ใครก็ได้มาช่วยที มีค