ตอน 221
ท่านประธานโหดมาก
บทที่ 221 อ่อนละมุนดั่งสายน้ำ
“ให้เหตุผลที่ฉันต้องปล่อยเขา” ณภัทรไม่ได้หันหัวกลับมา ร่างใหญ่ที่อยู่ในห้อง ทำให้ห้องดูเล็กเป็นพิเศษ เขาไม่คิดว่าเขาจะถามมันง่ายๆ
“สามปีนั้น เขาทำสำเร็จ อย่างไร”
“เฮอะๆ ฮาๆ” ณภัทรหัวเราะดังขึ้นมา แล้วก็หันหัวอย่างช้าๆ ตาดำๆมองไปที่ปุริมอย่างสนใจ คุณตัด
ตอน 222
บทที่ 222 ชีวิตเป็นแบบนี้
��า ชีวิตเป็นแบบนี้เอง เขาโทษใครไม่ได้
ช้าเรื่อยๆ ใบหน้าของเขายิ้มออกมา เขาทำไมคิดวิธีอันนี้ไม่ออกล่ะ มือข้างกำมือเพ็ญนีติ์ไว้โดยไม่รู้ตัว มองหน้าข้างของเธออย่างโง่ๆ เขารู้สึกว่าได้อยู่กับเธอก็มีความสุขแล้ว “ได้ ฉันรับปากเธอ ก็ทำแบบนี้”
ฟังไปแล้วละครเหล่านี้ ฟั
ตอน 223
บทที่ 223 เสียใจในภายหลังก็ไม่ทันแล้ว
ดอกป๊อปปี้ ดอกป๊อปปี้เต็มลานกว้าง ในเวลาการคืนดูสวยงามสง่ามาก
ครั้นในระหว่างดอกไม้นั้นที่ซุ้มไม้ มีผู้ชายสองคนนั่งตรงข้ามกันอยู่ คนหนึ่งดื่มชาอย่างสบายอารมณ์ อีกคนหนึ่งก็นั่งดูข้างหนาของเขา ห่างไกลมาก ปุริมเห็นไม่ชัด แต่ว่า เหมือนกับว่าเล่นหมากรุกอยู่