บทที่ 213 จิตใจร้อนรุ่มกระสับกระส่าย

สัมผัสที่นุ่มนวลได้นำรสชาติแปลกใหม่มาให้ผู้หญิง ปิดตาลง ปากของเขาล้วนแล้วแต่เป็นรสชาติของเธอ

เขายังไม่ขยับ เธอก็ไม่กล้าขยับเช่นกัน เพียงเอนพิงต้นไม้ แต่ว่ามือเธอจับอยู่ที่เสื้อเขา เธอรู้สึกประหม่ามาก

ปุริมยิ้ม มือที่จับเอวของเธอก็คลายลง หลังจากนั้

บทที่ 214 เป็นเด็กดีเชื่อฟัง

หยุดรถแล้ว ผู้ชายทั้งสองคนกลับรีบเปิดด้วยความรีบร้อน ตบไปที่เบาะนั่ง กลิ่นลอยมาที่จมูก ดึงดูดความอยากอาหารของเธอ “พี่จู๋ต ไม่กลัวจะถูกพบเหรอ”

“อา เจอแล้วไงพวกเราจะไปหา ใช่ไหม”

ใช่แล้ว ใกล้ถึงแล้ว ระยะห่างไปอูข่านใกล้มาก

ถ้าเดินทางกลางคืนไม่กี่ชั่วโม

บทที่ 215 คุณคือภรรยาของเขา

ฉาราเหลือบไปมองเพ็ญนีติ์ชายที่อยู่ตรงข้าม แล้วถามอย่างพึมพำ ดังกึกก้องเสียยกใหญ่ ฉาราชี้ไปที่เพ็ญนีติ์ แล้วชี้ไปที่ปุริมพร้อมกับพูดออกมา

เพ็ญนีติ์คว้าที่ข้อมือของเธอ “คุณพูดอะไรกับเขา?”

“ฉันพูดว่าคุณคือภรรยาของเขา”

เธอต้องการที่จะบอกว่าไม่ใช่ แต่พี่จ