บทที่ 212 ความอ่อนโยนของใคร

เขายังสบายดีอยู่หรือเปล่า

ผู้ชายโง่ๆคนนั้น เขาจะรู้ไหมว่าเขาได้ทำให้หัวใจของเธอรักเขาไปแล้ว

จริงๆแล้วตั้งแต่แรกเลยคนที่เธอรักก็คือนภนต์ไม่ใช่จำรูญ ไม่งั้นก็คงจะไม่มีการปรากฏตัวของปุริมแล้ว

แต่ชีวิตคนเราเพียงแค่มันผ่านไปแล้ว ก็จะไม่ให้โอกาสคุณเดินผ่าน

บทที่ 213 จิตใจร้อนรุ่มกระสับกระส่าย

สัมผัสที่นุ่มนวลได้นำรสชาติแปลกใหม่มาให้ผู้หญิง ปิดตาลง ปากของเขาล้วนแล้วแต่เป็นรสชาติของเธอ

เขายังไม่ขยับ เธอก็ไม่กล้าขยับเช่นกัน เพียงเอนพิงต้นไม้ แต่ว่ามือเธอจับอยู่ที่เสื้อเขา เธอรู้สึกประหม่ามาก

ปุริมยิ้ม มือที่จับเอวของเธอก็คลายลง หลังจากนั้

บทที่ 214 เป็นเด็กดีเชื่อฟัง

หยุดรถแล้ว ผู้ชายทั้งสองคนกลับรีบเปิดด้วยความรีบร้อน ตบไปที่เบาะนั่ง กลิ่นลอยมาที่จมูก ดึงดูดความอยากอาหารของเธอ “พี่จู๋ต ไม่กลัวจะถูกพบเหรอ”

“อา เจอแล้วไงพวกเราจะไปหา ใช่ไหม”

ใช่แล้ว ใกล้ถึงแล้ว ระยะห่างไปอูข่านใกล้มาก

ถ้าเดินทางกลางคืนไม่กี่ชั่วโม