บทที่ 214 เป็นเด็กดีเชื่อฟัง

หยุดรถแล้ว ผู้ชายทั้งสองคนกลับรีบเปิดด้วยความรีบร้อน ตบไปที่เบาะนั่ง กลิ่นลอยมาที่จมูก ดึงดูดความอยากอาหารของเธอ “พี่จู๋ต ไม่กลัวจะถูกพบเหรอ”

“อา เจอแล้วไงพวกเราจะไปหา ใช่ไหม”

ใช่แล้ว ใกล้ถึงแล้ว ระยะห่างไปอูข่านใกล้มาก

ถ้าเดินทางกลางคืนไม่กี่ชั่วโม

บทที่ 215 คุณคือภรรยาของเขา

ฉาราเหลือบไปมองเพ็ญนีติ์ชายที่อยู่ตรงข้าม แล้วถามอย่างพึมพำ ดังกึกก้องเสียยกใหญ่ ฉาราชี้ไปที่เพ็ญนีติ์ แล้วชี้ไปที่ปุริมพร้อมกับพูดออกมา

เพ็ญนีติ์คว้าที่ข้อมือของเธอ “คุณพูดอะไรกับเขา?”

“ฉันพูดว่าคุณคือภรรยาของเขา”

เธอต้องการที่จะบอกว่าไม่ใช่ แต่พี่จ

บทที่ 216 ผู้ชายคนนั้นหล่อมาก

เธอรู้จักภาษาจีนเหล่านั้น

อีกทั้งภายในห้องหนังสือก็ไม่มีบุคคลที่สามค่อยบอกเธอ ที่นี่ไม่ต้องการล่ามแปลภาษา คนที่อยู่ตรงหน้าเธอนั้นสามารถพูดภาษาจีนได้

แต่ก็ดี อย่างน้อยก็ลดความลำบากลงแก่เธอ

จากการที่เธอเดินเข้าไปในห้องหนังสือ นี่เป็นครั้งแรกที่ตาของเ