บทที่ 189 ช่างต่ำช้านัก

สวมอย่างไม่ลังเล ต้องใส่เพื่อที่จะไม่ได้เป็นจุดสนใจ และไม่ถูกจับได้เสียก่อน

เลือกมาแล้วใส่ทันที หลังจากนั้นก็รีบวิ่งไปยังห้องส่วนตัวของVIPที่อยู่ตรงสุดทางเดินนั้น

กุหลาบรีบร้อนจากไป เมื่อเห็นว่าประตูไม่ได้ล็อค เพ็ญนีติ์ก็รู้สึกดีใจ

ก้มมองชุดที่ตัวเองสวมใ

บทที่ 190 แรงเยอะอะไรขนาดนี้

“เวรเอ๊ย จู่ๆก็แรงเยอะขึ้น” ชายคนหนึ่งใช้เท้าเตะเข้าที่ร่างของเธอ ขานั้นโดนเข้าที่เอวของเธออย่างจังๆ ตรงกับจุดที่เป็นแผลเต็มๆ

ความเจ็บนั้นทำให้เหงื่อซึมทั่วใบหน้าของเธอ แต่เธอยังคงไม่ร้องออกมา ยังกล่าวกับปุริม “คุณคืนลูกของฉันมา คืนอ้อยกับส้มของฉันมา...” เธอยั

บทที่ 191 ฉันจะจากไปอย่างเงียบๆ

หลังจากที่สติค่อยๆกลับคืนมา เพ็ญนีติ์พึ่งจะระลึกถึงคนสองคนที่พึ่งเดินผ่านหน้าเธอไป คนหนึ่งคือปุริม อีกคนคือนารา ในตอนนั้นแขนของนาราควงคู่อยู่กับแขนของปุริมด้วยใบหน้ายิ้มแย้มเฉิดฉาย “ปุริม ให้ฉันขับเถอะ นายเมามากแล้ว”

“ได้ยังไงกัน ฉันเป็นผู้ชาย เดี๋ยวฉันขับเ