บทที่ 188 ใส่มาน้อยไป

เธอชะงักเท้า ก่อนจะพูดกับป้าเหมียวที่อยู่ข้างหลังว่า “จะรอเด็กๆกับเขากลับมาทานด้วยกันค่ะ”

ต้องเชื่อใจ เหตุการณ์อุบัติเหตุทางรถในคืนนั้นฉายวนซ้ำไปซ้ำมา เธอต้องเชื่อใจเขา บนโลกนี้มีคนที่จริงใจต่อเธอกี่คนกันหรือ

แล้วมีกี่คนกันที่จะยอมเสี่ยงอันตรายเพื่อช่วยชีวิตเธ

บทที่ 189 ช่างต่ำช้านัก

สวมอย่างไม่ลังเล ต้องใส่เพื่อที่จะไม่ได้เป็นจุดสนใจ และไม่ถูกจับได้เสียก่อน

เลือกมาแล้วใส่ทันที หลังจากนั้นก็รีบวิ่งไปยังห้องส่วนตัวของVIPที่อยู่ตรงสุดทางเดินนั้น

กุหลาบรีบร้อนจากไป เมื่อเห็นว่าประตูไม่ได้ล็อค เพ็ญนีติ์ก็รู้สึกดีใจ

ก้มมองชุดที่ตัวเองสวมใ

บทที่ 190 แรงเยอะอะไรขนาดนี้

“เวรเอ๊ย จู่ๆก็แรงเยอะขึ้น” ชายคนหนึ่งใช้เท้าเตะเข้าที่ร่างของเธอ ขานั้นโดนเข้าที่เอวของเธออย่างจังๆ ตรงกับจุดที่เป็นแผลเต็มๆ

ความเจ็บนั้นทำให้เหงื่อซึมทั่วใบหน้าของเธอ แต่เธอยังคงไม่ร้องออกมา ยังกล่าวกับปุริม “คุณคืนลูกของฉันมา คืนอ้อยกับส้มของฉันมา...” เธอยั