บทที่ 182

ความรู้สึกที่แปลกประหลาด

ในมือมีบุหรี่อยู่หนึ่งมวน อาการติดบุหรี่ของเขาเป็นมานานมากแล้ว แต่ว่าตรงนี้เป็นเขตปลอดบุหรี่ เมื่อนึกถึงหญิงสาวที่ยังอยู่ในห้องผ่าตัด เขาจึงทำได้เพียงหยิบมันขึ้นมาสูดดม อดทนที่จะไม่สูบมัน

เบื้องหน้า ปรากฏเงาขึ้นมาร่างหนึ่ง เขาเอ่ยถามทั้งๆที่ยังไม่เงย

บทที่ 183

ความรักที่ยิ่งใหญ่และบริสุทธิ์

ส่วนเพ็ญนีติ์ล่ะ เขาชอบที่จะอยู่กับเพ็ญนีติ์ ชอบตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้รู้จักกัน ตอนนั้นเขาคิดว่าเป็นเพราะเธอเหมือนกับเพ็ญภัทร์ แต่ตอนนี้เขารู้สึกว่ามันไม่ใช่เพราะแบบนั้น ของที่เธอเคยใช้ รวมทั้งรอยยิ้มของเธอที่ฝังอยู่ในหัวของเขา มันไม่เคยจางหายไป ดังนั้นข

บทที่ 184

ความเจ็บปวด

“ได้เลย” อย่างยินดี ส้มหยิบช้อนขึ้นมา แล้วค่อยๆป้อนเพ็ญนีติ์ทีละคำๆ อ้อยเองก็นั่งอยู่ข้างๆส้มคอยดูแลเธออยู่เงียบๆ

ภายในห้องพักต่างเงียบงัน จ้องมองเด็กสาวทั้งสอง ในใจของเพ็ญนีติ์ก็นึกถึงสิ่งที่เป็นที่พึ่งของเธอ ท้ายที่สุดคนที่เป็นที่พึ่งพิงของเธอก็คือลูกสาวของเธอเอง