บทที่ 180 เธอยังคงรักเขา

ใจ แค่บาดเจ็บมาเยอะแล้ว จะงดงามแค่ไหนก็ไม่อยากกลับไปอีกแล้ว

รถไปจอดอยู่ที่หน้าโรงหนังเมืองดรัลอยู่ข้างโรงแรมฤกษ์ดี จอดรถเสร็จทั้งสี่ก็ลงจากรถและเดินเข้าไปในโรงแรม สั่งอาหารแบบบุ๊ฟเฟ่ ทุกคนไม่ค่อยสนใจในการกินเท่าไหร่ ส่วนมากจิตจดจ่ออยู่ที่โรงหนัง ดังนั้น ไม่นานก็พาก

บทที่ 181 รถเต่าที่น่าสงสาร

รถเต่าที่น่าสงสาร

“คุณปุริม รีบออกมาครับ” ไม่ไกลนั้นมีคนกำลังใช้โทรโข่งตะโกนเรียกเขาอยู่

“เพ็ญนีติ์ คุณยังต้องดูแลลูกๆนะ” สองขายาวของเขาวิ่งไปอย่างรวดเร็วพร้อมทั้งตะโกนใส่เธอ

คนโง่คือเขา เวลานี้ยังมาตะโกนอะไรแบบนี้กัน รีบหนีสิ คำสั่งเสียนั่นสำคัญเสีย

บทที่ 182 ความรู้สึกที่แปลกประหลาด

ในมือมีบุหรี่อยู่หนึ่งมวน อาการติดบุหรี่ของเขาเป็นมานานมากแล้ว แต่ว่าตรงนี้เป็นเขตปลอดบุหรี่ เมื่อนึกถึงหญิงสาวที่ยังอยู่ในห้องผ่าตัด เขาจึงทำได้เพียงหยิบมันขึ้นมาสูดดม อดทนที่จะไม่สูบมัน

เบื้องหน้า ปรากฏเงาขึ้นมาร่างหนึ่ง เขาเอ่ยถามทั้งๆที่ยังไม่เงยหน