บทที่ 143 เป็นผู้หญิงคนนั้นจริงๆ

คนอื่นตอนเมาจะนอนอยู่เฉยๆ แต่เธอกลับไม่อยู่นิ่งๆเลย

ฝ่ามือตีลงไปอีกครั้ง เสียงฝ่ามือที่กระทบกางเกงดังขึ้น แต่ว่าบทที่เขายังไม่ได้ยกมือขึ้นมานั้น ในพงหญ้าข้างๆ มีเสียงหนึ่งดังขึ้น :”แด๊ดดี้จะตีหม่ามี้ไม่ได้นะ”

เสียงอันคุ้นเคย รวมถึงความไร้เดียงสาแ

บทที่ 144 พายุกำลังจะมา

พึ่งเข้าประตูมา ของกินของลุงยามก็มาถึงแล้ว ส้มหิวแล้ว หยิบลูกอมขึ้นมากิน กินไปก็ดูโทรศัพท์ไป “แดดดี้รายการของเด็กๆในวันตรุษจีน สนุกจริงๆ”

รายการนั้นอลังการจริง ๆ เดิมคิดว่ารายการของเด็กในเทศกาลตรุษจีนพึ่งเริ่มจะมี นี่ผ่านมาครึ่งวันแล้วยังมีอยู่ เด็กๆดีใจใหญ่เลย ป

บทที่ 145 รักเธอและรักทุกอย่างที่เธอรัก

“อ้อย รอหม่ามี้แป๊ปนะลูก หม่ามี้ใกล้จะถึงแล้ว”เพ็ญนีติ์เกือบจะกระโดดลุกขึ้น หาลูกๆเจอแล้ว แต่ทำไมตอนนี้เธอยังนอนหลับอยู่ ฟ้า ก็กำลังจะสางแล้ว วันส่งท้ายปีกำลังจะผ่านไปแล้ว รีบรุดออกจากห้อง ทั่วห้องรกรุงรัง เดี๋ยวก็กองนั้น เดี๋ยวก็กองนี้ เต็มไปด้วยของก