บทที่ 142 สรุปแล้วคุณจะเอายังไงกันแน่

เธอพยักหน้า ไม่ได้พูดอะไร สายตาจับจ้องจดจ่ออยู่กับทางข้างหน้า ราวกับว่าหากมองไปเรื่อยๆแบบนี้จะมองเห็นลูกอ้อยและส้มยังไงอย่างงั้น

รถถูกกลับรถ จากนั้นมุ่งหน้าไปสู่คอนโดที่อยู่ไม่ไกลนักของปุริม เป็นคอนโดที่แรกที่เขาและเธอเคยไปมาหาสู่กัน ครั้งแรกที่เขาข

บทที่ 143 เป็นผู้หญิงคนนั้นจริงๆ

คนอื่นตอนเมาจะนอนอยู่เฉยๆ แต่เธอกลับไม่อยู่นิ่งๆเลย

ฝ่ามือตีลงไปอีกครั้ง เสียงฝ่ามือที่กระทบกางเกงดังขึ้น แต่ว่าบทที่เขายังไม่ได้ยกมือขึ้นมานั้น ในพงหญ้าข้างๆ มีเสียงหนึ่งดังขึ้น :”แด๊ดดี้จะตีหม่ามี้ไม่ได้นะ”

เสียงอันคุ้นเคย รวมถึงความไร้เดียงสาแ

บทที่ 144 พายุกำลังจะมา

พึ่งเข้าประตูมา ของกินของลุงยามก็มาถึงแล้ว ส้มหิวแล้ว หยิบลูกอมขึ้นมากิน กินไปก็ดูโทรศัพท์ไป “แดดดี้รายการของเด็กๆในวันตรุษจีน สนุกจริงๆ”

รายการนั้นอลังการจริง ๆ เดิมคิดว่ารายการของเด็กในเทศกาลตรุษจีนพึ่งเริ่มจะมี นี่ผ่านมาครึ่งวันแล้วยังมีอยู่ เด็กๆดีใจใหญ่เลย ป