ตอน 34
ไอ้เสือ-ของผม
บทที่ 34
ณ บ้านเรือนไทยของนายแบบหนุ่ม
“โอ้ก!!... อ็อก.. เอ้อ… ถุ้ย..”
“ไหวไหมลูก.. ค่อยๆ นะลูกนะ.. เดี๋ยวแม่ไปเอาน้ำมาให้บ้วนปาก”
ตั้งแต่เช้ามาผมมานั่งอาเจียนใส่กระโถนที่คุณแม่เตรียมเอาไว้ด้านข้างเก้าอี้ที่ผมนั่งพักครั้งนี้เป็นครั้งที่ 4 แล้ว จนผมรู้สึกได้ว่าในท้องมันไม่มีอะไรให้อาเจียนออกมาแล้ว ใ
ตอน 35
บทที่ 35
“วินนายจะออกไปกินข้าวเที่ยงก็ได้นะ นี่ก็จะบ่ายแล้ว”
“กูยังไม่หิวอ่ะ มึงไม่ต้องห่วงกูหรอก ไหนดูซิไข้ยังขึ้นอยู่หรือเปล่า..”
มันบอกผมพร้อมกับลุกขึ้นเดินมาที่เตียง แล้วยกลังมือขึ้นมาแตะที่หน้าผากของผมด้วยสีหน้าเป็นกังวล
“กูดีขึ้นแล้ว มึงไปกินข้าวเหอะเดี๋ยวอีกสักพักพยาบาลก็จะมาตรวจวัดชีพจรกูแ
ตอน 36
บทที่ 36
“เสือกำลังจะไปรับพี่สิงห์กลับมาบ้านครับแม่..”
“เป็นเรื่องจริงเหรอลูก ตอนนี้หมอสิงห์ปลอดภัยดีใช่ไหมลูก”
“พี่สิงห์ปลอดภัยดีครับแม่.. เดี๋ยวแค่นี้ก่อนนะครับเดี๋ยวเสือเตรียมตัวไปรับพี่สิงห์ก่อนครับแม่”
“จ้าลูก เดินทางปลอดภัยนะลูกนะเสือ”
“ขอบคุณมากนะครับแม่”
น้ำเสียงแม่ดูตื่นเต้นและดีใจจนผมสัม