บทที่ 33

ผมมีความสุขมากกับการร่วมรักกับปีโป้ในครั้งนี้ แต่เท่านี้คงไม่พอเมื่อรถตู้มาจอดที่หน้าประตูทางที่จะขึ้นบ้านหลังใหญ่ของผม แล้วผมก็ไม่รอช้ารีบดึงผ้าผืนใหญ่ขึ้นคลุมร่างกายของผมกับปีโป้ ก่อนจะยกขาทั้งสองข้างของเขาให้คาดเอวผมไว้ แล้วใช้มือกับแขนที่แข็งแกร่งโอบอุ้มบั้นท้ายเขาให้ลำตัวเขาอยู่แนบชิด

บทที่ 34

ณ บ้านเรือนไทยของนายแบบหนุ่ม

“โอ้ก!!... อ็อก.. เอ้อ… ถุ้ย..”

“ไหวไหมลูก.. ค่อยๆ นะลูกนะ.. เดี๋ยวแม่ไปเอาน้ำมาให้บ้วนปาก”

ตั้งแต่เช้ามาผมมานั่งอาเจียนใส่กระโถนที่คุณแม่เตรียมเอาไว้ด้านข้างเก้าอี้ที่ผมนั่งพักครั้งนี้เป็นครั้งที่ 4 แล้ว จนผมรู้สึกได้ว่าในท้องมันไม่มีอะไรให้อาเจียนออกมาแล้ว ใ

บทที่ 35

“วินนายจะออกไปกินข้าวเที่ยงก็ได้นะ นี่ก็จะบ่ายแล้ว”

“กูยังไม่หิวอ่ะ มึงไม่ต้องห่วงกูหรอก ไหนดูซิไข้ยังขึ้นอยู่หรือเปล่า..”

มันบอกผมพร้อมกับลุกขึ้นเดินมาที่เตียง แล้วยกลังมือขึ้นมาแตะที่หน้าผากของผมด้วยสีหน้าเป็นกังวล

“กูดีขึ้นแล้ว มึงไปกินข้าวเหอะเดี๋ยวอีกสักพักพยาบาลก็จะมาตรวจวัดชีพจรกูแ