บทที่ 66 ฉันมีเรื่องอยากขอให้หูสุ่ยชิงเห็นด้วย

ป้าจางเกาหัวอย่างเขินอาย พูดว่า: "พวกเธอก็รู้ว่าบ้านฉันแต่ก่อนเป็นยังไง พูดตามตรง แต่ก่อนการสร้างบ้านอิฐดินมุงกระเบื้อง ฉันคิดไม่กล้าคิดเลย

ป้า... ครอบครัวป้าล้วนได้รับบุญคุณจากบ้านเธอ ดังนั้นหลังจากปรึกษากันในครอบครัวแล้ว คิดจะสร้างบ้านใหม่ทางด้านล่า

บทที่ 67 ยืนสูงถึงจะมองเห็นไกล

หูสุ่ยชิงแปลกใจ เด็กหนุ่มคนนี้ตั้งแต่กลับมา ทำงานขยันมาก

ไม่มีความดื้อรั้นเหมือนตอนมาใหม่ๆ แล้ว ไม่มีอารมณ์ร้ายที่มองใครก็ไม่ถูกใจ เข้ากับลูกๆ ทั้งห้าคนของเธอได้ดี นอกจากขุดหลุมก็วิ่งเล่นทั่วภูเขา เหมือนหมาไซบีเรียน

ที่แท้เล่นก็เล่น สนุกก็สนุก เด็กคนนี้ยังไม่ลืมจิตใจ

บทที่ 68 คนจากตระกูลไป๋มา

แต่เช้าตรู่ เมื่อรู้ว่าเพื่อนเล่นกว่าเดือนจะกลับบ้าน เด็กทั้งห้าคนเศร้าใจมากที่สุด

หูสุ่ยชิงทำอาหารเช้าในครัว ฝ้านจิ้นตัดหญ้าสดให้วัวกิน เทียมวัวเข้ากับเกวียน

ฝ้านเจียงสูดจมูก อาลัยอาวรณ์: "นายอยู่ต่ออีกไม่กี่วันไม่ได้เหรอ? บ้านเราจะสร้างบ้านใหม่แล้ว นายวางใจได้ มีบ้านใ