บทที่ 65 การจัดการ

หูสุ่ยชิงคิดเรื่องนี้ตั้งแต่ระหว่างทางกลับบ้านแล้ว

เมืองหนิวโถวไม่เหมือนเมืองกว่างหนิงที่มีกำแพงเมืองสูงใหญ่ป้องกัน ไม่มีทหารเฝ้า ที่พ่อแม่อยู่เป็นแค่ถนนสายหนึ่ง ถนนยาวมาก แม้แต่จะจัดกำลังป้องกันเองก็ยาก

พูดตามตรง ยังไม่เท่าหมู่บ้านเลย

หมู่บ้านอย่างน้อยคนอยู่รวมกัน ทางเข้าออกหมู

บทที่ 66 ฉันมีเรื่องอยากขอให้หูสุ่ยชิงเห็นด้วย

ป้าจางเกาหัวอย่างเขินอาย พูดว่า: "พวกเธอก็รู้ว่าบ้านฉันแต่ก่อนเป็นยังไง พูดตามตรง แต่ก่อนการสร้างบ้านอิฐดินมุงกระเบื้อง ฉันคิดไม่กล้าคิดเลย

ป้า... ครอบครัวป้าล้วนได้รับบุญคุณจากบ้านเธอ ดังนั้นหลังจากปรึกษากันในครอบครัวแล้ว คิดจะสร้างบ้านใหม่ทางด้านล่า

บทที่ 67 ยืนสูงถึงจะมองเห็นไกล

หูสุ่ยชิงแปลกใจ เด็กหนุ่มคนนี้ตั้งแต่กลับมา ทำงานขยันมาก

ไม่มีความดื้อรั้นเหมือนตอนมาใหม่ๆ แล้ว ไม่มีอารมณ์ร้ายที่มองใครก็ไม่ถูกใจ เข้ากับลูกๆ ทั้งห้าคนของเธอได้ดี นอกจากขุดหลุมก็วิ่งเล่นทั่วภูเขา เหมือนหมาไซบีเรียน

ที่แท้เล่นก็เล่น สนุกก็สนุก เด็กคนนี้ยังไม่ลืมจิตใจ