บทที่ 442 เรื่องการปลูกอ้อย

ทั้งห้าคนลุกขึ้นด้วยความตื่นตระหนก ใบหน้าที่ผอมแห้งเต็มไปด้วยความยินดี "ท่านหญิง โปรดบอกพวกเรา!"

ถ้ามีงานให้ทำ ก็แปลว่าพวกเขายังมีความสำคัญ

หูสุ่ยชิงไม่ได้บอกทันที แต่ยืนขึ้นตามและเดินออกจากบ้านไปข้างนอก พร้อมพูดว่า "ตามมาที่นี่"

ทั้งห้าคนเดินตามอย่างเชื่อฟัง

หูสุ่ยชิงพา

บทที่ 443 การแต่งงานของฝ้านต้าจู้และจางชุนฮวา

ตอนนี้ชาวบ้านที่หมู่บ้านซานสุ่ยก็มีแต่ยุ่งกับยุ่งมากขึ้น

ช่วงเก็บมันฝรั่งก็ยุ่ง พอกลับมาถึงบ้านแล้วจิตใจสงบก็ยุ่งกับการทำมันฝรั่งแห้งและแป้งมันฝรั่ง เพราะมันจะต้องกินเป็นอาหารหลัก ถ้าเก็บมันฝรั่งมาฝากไว้แล้วมันงอกก็ไม่ต่างจากการไม่ใส่ใจชีวิตของคนในบ้า

บทที่ 444 ขบวนที่ไปเจียงหนานกลับมาแล้ว

หูสุ่ยชิง ฝ้านจิ้น และลูกสาวคนเล็กกำลังเดินไปบ้านฝ้านเฉียนพร้อมของขวัญ

ของขวัญเรียบง่าย มีผ้าหนึ่งผืน ไข่ยี่สิบฟอง และข้าวสิบจิน ซึ่งถือว่าเป็นของขวัญที่ดูดีในหมู่บ้าน

ตามประเพณี ถ้าไม่มีงานเลี้ยงฉลองก็ไม่ต้องเอาของขวัญไป แต่ถ้ามีงานเลี้ยง แขกที่มาร่วมงานก็