บทที่441 ฉันยังมีเรื่องที่ต้องให้พวกคุณทำ

“พี่ใหญ่ไป๋ทำเรื่องนี้ฉันไว้ใจ ไม่ต้องบอกละเอียดขนาดนี้หรอกครับ”

ไป๋หมั่นซานโบกมือ ยิ้มๆ แล้วพูดว่า “อ้าย... ไม่ได้นะ พี่น้องกันแท้ๆ ยังต้องคำนวณให้ชัดเจน โดยเฉพาะเงินที่ผ่านมือไป ฉันต้องบอกให้เข้าใจครั้งหนึ่งนะ ถ้าเธอจะมาหาฉันทีหลัง ฉันไม่รับผิดชอบแล้ว~”

บทที่ 442 เรื่องการปลูกอ้อย

ทั้งห้าคนลุกขึ้นด้วยความตื่นตระหนก ใบหน้าที่ผอมแห้งเต็มไปด้วยความยินดี "ท่านหญิง โปรดบอกพวกเรา!"

ถ้ามีงานให้ทำ ก็แปลว่าพวกเขายังมีความสำคัญ

หูสุ่ยชิงไม่ได้บอกทันที แต่ยืนขึ้นตามและเดินออกจากบ้านไปข้างนอก พร้อมพูดว่า "ตามมาที่นี่"

ทั้งห้าคนเดินตามอย่างเชื่อฟัง

หูสุ่ยชิงพา

บทที่ 443 การแต่งงานของฝ้านต้าจู้และจางชุนฮวา

ตอนนี้ชาวบ้านที่หมู่บ้านซานสุ่ยก็มีแต่ยุ่งกับยุ่งมากขึ้น

ช่วงเก็บมันฝรั่งก็ยุ่ง พอกลับมาถึงบ้านแล้วจิตใจสงบก็ยุ่งกับการทำมันฝรั่งแห้งและแป้งมันฝรั่ง เพราะมันจะต้องกินเป็นอาหารหลัก ถ้าเก็บมันฝรั่งมาฝากไว้แล้วมันงอกก็ไม่ต่างจากการไม่ใส่ใจชีวิตของคนในบ้า