บทที่ 440 จัดการที่ดิน

การที่จางชุนฮวาหนีไปอย่างอลหม่าน อยู่ในความคาดหมายของหูสุ่ยชิง

หวั่นเซี่ยเป็นคนประเภทที่พยุงขึ้นมาได้ ขี้อายไม่เป็นไร แต่ถ้ามีคนช่วยมีคนหนุนหลังแล้วยังตั้งตัวไม่ได้ นั่นน่าโมโหยิ่งกว่าเห็นเธอถูกรังแก!

สามสาวน้อยแจกของไม่มีปัญหา มีปัญหาตอนนี้ดูเหมือนพวกเธอก็แก้ได้ เรื่องทาง

บทที่441 ฉันยังมีเรื่องที่ต้องให้พวกคุณทำ

“พี่ใหญ่ไป๋ทำเรื่องนี้ฉันไว้ใจ ไม่ต้องบอกละเอียดขนาดนี้หรอกครับ”

ไป๋หมั่นซานโบกมือ ยิ้มๆ แล้วพูดว่า “อ้าย... ไม่ได้นะ พี่น้องกันแท้ๆ ยังต้องคำนวณให้ชัดเจน โดยเฉพาะเงินที่ผ่านมือไป ฉันต้องบอกให้เข้าใจครั้งหนึ่งนะ ถ้าเธอจะมาหาฉันทีหลัง ฉันไม่รับผิดชอบแล้ว~”

บทที่ 442 เรื่องการปลูกอ้อย

ทั้งห้าคนลุกขึ้นด้วยความตื่นตระหนก ใบหน้าที่ผอมแห้งเต็มไปด้วยความยินดี "ท่านหญิง โปรดบอกพวกเรา!"

ถ้ามีงานให้ทำ ก็แปลว่าพวกเขายังมีความสำคัญ

หูสุ่ยชิงไม่ได้บอกทันที แต่ยืนขึ้นตามและเดินออกจากบ้านไปข้างนอก พร้อมพูดว่า "ตามมาที่นี่"

ทั้งห้าคนเดินตามอย่างเชื่อฟัง

หูสุ่ยชิงพา