บทที่ 308 จ่ายค่าจ้างครั้งแรกแล้ว

หลังขายกระต่ายหลายรอบ แม่กระต่ายเสียดายไม่อยากขาย หลายบ้านต่อไม่ค่อยทัน ดังนั้นครั้งหน้าที่จะเข้าเมืองหลวงขายกระต่ายยังไม่กำหนด

แต่สร้างโรงเรียนเสร็จแล้ว ใช้อิฐกระเบื้องด้วย แม้ยังไม่ได้ทาปูนขาว เทียบกับบ้านดินก็ยังสะอาดสว่าง เด็กๆ ในหมู่บ้านก็พอใจมากแล้ว

ปูนขาว

บทที่ 309 คนในหมู่บ้านล่ะ?

หูสุ่ยชิงรอให้ทุกคนถกกันสักพัก จึงยิ้มพูด: "ไม่เป็นไร คราวนี้สมุนไพรมีไม่น้อย ไปเมืองหลวงคนเดียวกลัวโจรปล้น จึงรอพวกผู้ชายในหมู่บ้านไปขายกระต่ายด้วยกัน

ส่วนค่าจ้าง ยังคงจ่ายตามวันจะดีกว่า"

ยังไงเธอเป็นเจ้าของ กำไรก็เป็นของเธอ ขาดทุนก็ต้องรับผิดชอบ ถ้าขายไม่ได้จริงๆ ควา

บทที่ 310 ขุดคุดสุ

ทุกคนประหลาดใจจริงๆ

จากนั้นนึกถึงที่หนึ่ง ที่นั่นต้องมีคนอยู่แน่!

กลุ่มใหญ่เดินไปที่ปากหมู่บ้านอย่างยิ่งใหญ่ เห็นจางเสี่ยวโกวเฝ้ายามอย่างจริงจังบนกำแพงแต่ไกล

จางเสี่ยวโกวเป็นลูกจางหัวล้าน แต่ต่างจากจางหัวล้านที่ขี้เกียจกินๆ ไม่มียางอาย เขาอายุน้อยแต่ขยันและเข้าใจเหตุผล เฝ้ายา