บทที่ 309 คนในหมู่บ้านล่ะ?

หูสุ่ยชิงรอให้ทุกคนถกกันสักพัก จึงยิ้มพูด: "ไม่เป็นไร คราวนี้สมุนไพรมีไม่น้อย ไปเมืองหลวงคนเดียวกลัวโจรปล้น จึงรอพวกผู้ชายในหมู่บ้านไปขายกระต่ายด้วยกัน

ส่วนค่าจ้าง ยังคงจ่ายตามวันจะดีกว่า"

ยังไงเธอเป็นเจ้าของ กำไรก็เป็นของเธอ ขาดทุนก็ต้องรับผิดชอบ ถ้าขายไม่ได้จริงๆ ควา

บทที่ 310 ขุดคุดสุ

ทุกคนประหลาดใจจริงๆ

จากนั้นนึกถึงที่หนึ่ง ที่นั่นต้องมีคนอยู่แน่!

กลุ่มใหญ่เดินไปที่ปากหมู่บ้านอย่างยิ่งใหญ่ เห็นจางเสี่ยวโกวเฝ้ายามอย่างจริงจังบนกำแพงแต่ไกล

จางเสี่ยวโกวเป็นลูกจางหัวล้าน แต่ต่างจากจางหัวล้านที่ขี้เกียจกินๆ ไม่มียางอาย เขาอายุน้อยแต่ขยันและเข้าใจเหตุผล เฝ้ายา

บทที่ 311 ขายคุดสุด้วย

หลี่อู่ตอบดังๆ ว่าดี

คิดว่าก็ใช่ พี่ติ่งมีความสามารถ รู้จักสมุนไพรเยอะ แน่นอนต้องเลือกเก็บของมีค่า คุดสุพวกนี้ทั้งหนักทั้งขุดยาก ขุดขึ้นมาผิวเป็นหลุมเป็นบ่อล้างยาก ถ้าได้เงินไม่มากเขาไม่สนใจก็ปกติ

แต่พวกเขาไม่เหมือนกัน พวกเขามีแรงเยอะ ว่างจากงานเกษตรก็ไม่มีอะไรทำ มีเวลาว่า