บทที่ 307 ชะตากรรมและโชคดีก็เปลี่ยนได้

ทุกคนมองไปที่หูสุ่ยชิง รอเธอพูด

ก่อนหน้านี้พวกเขาคิดว่าหูสุ่ยชิงแต่งงานดี ตามสามีที่เป็นคนอ่านหนังสือเรียนรู้มากเลยเก่ง แม้แต่แม่บ้านของพวกเขาชมเธอไม่หยุด ก็คิดว่าเป็นความคิดของฝ้านจิ้น เป็นเพราะผู้ชายบ้านเธอเก่ง

ไม่เคยคิดว่าผู้หญิงธรรมดาจะฉลาดได้ขนาดนี้

ห

บทที่ 308 จ่ายค่าจ้างครั้งแรกแล้ว

หลังขายกระต่ายหลายรอบ แม่กระต่ายเสียดายไม่อยากขาย หลายบ้านต่อไม่ค่อยทัน ดังนั้นครั้งหน้าที่จะเข้าเมืองหลวงขายกระต่ายยังไม่กำหนด

แต่สร้างโรงเรียนเสร็จแล้ว ใช้อิฐกระเบื้องด้วย แม้ยังไม่ได้ทาปูนขาว เทียบกับบ้านดินก็ยังสะอาดสว่าง เด็กๆ ในหมู่บ้านก็พอใจมากแล้ว

ปูนขาว

บทที่ 309 คนในหมู่บ้านล่ะ?

หูสุ่ยชิงรอให้ทุกคนถกกันสักพัก จึงยิ้มพูด: "ไม่เป็นไร คราวนี้สมุนไพรมีไม่น้อย ไปเมืองหลวงคนเดียวกลัวโจรปล้น จึงรอพวกผู้ชายในหมู่บ้านไปขายกระต่ายด้วยกัน

ส่วนค่าจ้าง ยังคงจ่ายตามวันจะดีกว่า"

ยังไงเธอเป็นเจ้าของ กำไรก็เป็นของเธอ ขาดทุนก็ต้องรับผิดชอบ ถ้าขายไม่ได้จริงๆ ควา