บทที่ 28 ก่อนฟ้ามืดก็ส่งมาได้รอบหนึ่งแล้ว

ป้าจางพูดเสียงสั่น ถามอย่างตัวสั่น: "เจ้าบอกว่าข้าวสาร 1.25กก.แลกข้าวหัวไก่ 500g? ฉันไม่ได้ฟังผิดใช่ไหม?"

นั่นมันข้าวสารตั้ง 1.25กก.นะ!

ข้าวสาร500g 9เหรียญ 1.25กก.ก็กว่า 20 เหรียญแล้ว ของที่มีทั่วไปในแม่น้ำและสระน้ำ จะมีค่าถึง 20 กว่าเหรียญได้ยังไง?

ป้าจ

บทที่ 29 มีกระท่อมหลังคาหญ้าหลังหนึ่ง

หลังจากเดินไปทั่วหมู่บ้าน หูสุ่ยชิงและฝ้านจิ้นก็เริ่มเดินกลับบ้าน

หูสุ่ยชิงก้มหน้า รู้สึกหนักอึ้งในใจ

ครอบครัวป้าจางลำบากที่สุด กินโจ๊กแป้งดำกับผักป่า ทั้งเด็กๆ และตัวป้าจางเองผอมโซ พูดไม่ดีหน่อย ขอทานยังดูอ้วนท้วนกว่าพวกเขา

บ้านผู้ใหญ่บ้านสบายที่สุด มีที่นาเ

บทที่ 30 แปลกจริง หมู่บ้านนี้มีเรื่องดีๆ เกิดขึ้นเร็วๆ นี้หรือ?

เด็กหนุ่มร่างสูงใหญ่แข็งแรงพูดอย่างสดใสและตรงไปตรงมา

หูสุ่ยชิง: ...ธรรมเนียมของตระกูลหูดีจริงๆ

พอถึงเวลากินข้าวเย็น หูเหวินฮวาประหลาดใจที่กินไข่ดาวบนชามบะหมี่หมดแล้ว ใต้ชามยังมีอีกสองฟอง!

เขามองพี่สาวอย่างตกใจ ร่างกายกำยำสั่นเล็กน้อย