บทที่ 191

การซื้อครั้งใหญ่

มันเทศป่าสดไม่ต้องแปรรูป ติ่งเหอหลี่ยืนกรานไม่รับเงินส่วนนี้

เขาได้ส่วนแบ่งจากมันเทศป่าแห้ง ได้มาสี่ตำลึงแปดฟ้นสามร้อยห้าสิบเหรียญ จำนวนนี้สำหรับคนในหมู่บ้านซานสุ่ยหลายคน ทั้งปีก็หาไม่ได้

ติ่งเหอหลี่คิดว่ากินดีอยู่ดี ไม่ต้องกังวลไม่ต้องเหนื่อย แค่ไม่กี่วันได้เงินเกือ

บทที่ 192

กลับเมืองนิวโถวไม่ได้ชั่วคราว

กลุ่มคนรีบๆ ช้าๆ กลับถึงหมู่บ้านตอนฟ้ามืดแล้ว

ไม่มีทางเลือก น้ำขังเยอะบนถนน ของบนรถหนัก ล้อรถจมโคลนบ่อยๆ ต้องมีผู้ชายหลายคนช่วยยกถึงจะเดินหน้าต่อได้

กลับถึงหมู่บ้าน แต่ละบ้านก็วุ่นวายพอสมควร แม้แต่ตะเกียงน้ำมันที่เสียดายใช้ก็ยังจุด

ซื้อของกลับมาเยอะ ตอน

บทที่ 193

นางไม่ได้ฟังผิดใช่ไหม?

ที่บ้านเก็บข้าวไว้ อุ่นบนตะแกรงในหม้อเหล็กใบใหญ่ พอคนกลับมาตักออกมาร้อนๆ ก็กินได้เลย

กินข้าวกับกับข้าวร้อนๆ แล้วซดน้ำซุปตาม ทันใดรู้สึกสบายทั้งตัว

น้ำร้อนต้มไว้ในห้องอาบน้ำ

ตอนสร้างบ้านใหม่แรกๆ ส้วมกับห้องอาบน้ำกว้างขวางเป็นพิเศษ

หูสุ่ยชิงกลัวที่สุดคือส้วมที่