บทที่ 190 ขายมันเทศป่า

แม้ตอนออกจากหมู่บ้านยังมีความหวังเต็มเปี่ยม หลังเห็นสภาพน่าเวทนาตลอดทางและถูกจ้องมอง ก็หายไปไม่เหลือร่องรอย

แค่ไม่กี่วันสั้นๆ หมู่บ้านซานสุ่ยน้ำยังไม่แห้ง ข้างนอกกลับมีผู้ประสบภัยไร้บ้านไร้อาหารมากขนาดนี้แล้ว!

คิดดูตอนนี้ หมู่บ้านพวกเขากลับนับว่าดีมาก อยู่ห่างไกลในมุมหนึ่ง

บทที่ 191 การซื้อครั้งใหญ่

มันเทศป่าสดไม่ต้องแปรรูป ติ่งเหอหลี่ยืนกรานไม่รับเงินส่วนนี้

เขาได้ส่วนแบ่งจากมันเทศป่าแห้ง ได้มาสี่ตำลึงแปดฟ้นสามร้อยห้าสิบเหรียญ จำนวนนี้สำหรับคนในหมู่บ้านซานสุ่ยหลายคน ทั้งปีก็หาไม่ได้

ติ่งเหอหลี่คิดว่ากินดีอยู่ดี ไม่ต้องกังวลไม่ต้องเหนื่อย แค่ไม่กี่วันได้เงินเกือบห

บทที่ 192 กลับเมืองนิวโถวไม่ได้ชั่วคราว

กลุ่มคนรีบๆ ช้าๆ กลับถึงหมู่บ้านตอนฟ้ามืดแล้ว

ไม่มีทางเลือก น้ำขังเยอะบนถนน ของบนรถหนัก ล้อรถจมโคลนบ่อยๆ ต้องมีผู้ชายหลายคนช่วยยกถึงจะเดินหน้าต่อได้

กลับถึงหมู่บ้าน แต่ละบ้านก็วุ่นวายพอสมควร แม้แต่ตะเกียงน้ำมันที่เสียดายใช้ก็ยังจุด

ซื้อของกลับมาเยอะ ตอนนั